Pliki PO z nagłówkiem liczby mnogiej, który piszemy za ciebie

Nagłówek liczby mnogiej jest osobny dla każdego języka i nie jest opcjonalny

Plik PO niesie w nagłówku własną regułę liczby mnogiej: ile form ma język i wyrażenie, które przypisuje liczbę do jednej z nich. Jeśli jest błędne, aplikacja wybiera zły tekst dla właściwej liczby i nikt tego nie zauważa, dopóki ktoś nie ma dwóch sztuk czegoś.

Czeski to przykład, na którym myli się każdy. Starsze katalogi deklarują trzy formy; CLDR mówi o czterech, bo liczba dziesiętna ma własną formę. Linguiqo zapisuje nplurals=4; plural=(n >= 2 && n <= 4 ? 1 : n == 1 ? 0 : 3); i pokazuje w edytorze odpowiednio cztery pola.

Japoński dostaje jedną formę, arabski sześć. Nagłówek jest generowany na podstawie języka, nigdy kopiowany z przychodzącego pliku.

msgctxt odróżnia dwa teksty, które brzmią tak samo

„Open” jako czasownik i „Open” jako stan to w formacie bez kontekstu jeden wpis, a tłumacz musi zgadywać, który z nich jest na ekranie. Gettext rozwiązuje to za pomocą msgctxt, a Linguiqo zachowuje go jako część klucza, zamiast go odrzucać.

Dzięki temu oba teksty przechodzą import i eksport jako dwa osobne, a tłumacz widzi, który jest który.

Co wychodzi

Katalog z tymi samymi wpisami w tej samej kolejności, z nagłówkiem przepisanym dla języka docelowego i z polami od msgstr[0] do msgstr[n] wypełnionymi w kolejności, jakiej oczekuje reguła tego języka.

Wpisy fuzzy zachowują swój znacznik. Szkic maszynowy, który przyszedł jako fuzzy, wychodzi jako fuzzy, bo ten stan oznacza, że nie spojrzał na niego jeszcze człowiek, a import to nie człowiek, który spojrzał.